12/11: Benarkah Musa Aman tidak terlibat rasuah?
Category: News
Posted by: raja petra
Oleh ’Deep Throat’ Sabah
Ketika Peguam Negara, Tan Sri Gani Patail sedang bertungkus-lumus memperjuangkan tuntutan kedaulatan Malaysia ke atas Pulau Batu Putih di Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ) di The Hague, Belanda, Ketua Menteri Sabah, Datuk Seri Panglima Musa Haji Aman yang sebelum ini terpenjara dengan 81 tuduhan rasuah telah dibebaskan oleh Badan Pencegah Rasuah (BPR).
Pengarah BPR Sabah, Hajjah Latifah Md Yatim, mendakwa pihaknya telah menjalankan siasatan terhadap dakwaan itu dan mendapati tidak ada kes untuk diambil tindakan selanjutnya.
”Siasatan telah dijalankan BPR Sabah dan terbukti tidak ada kes. Kita (BPR Sabah) ikut seperti yang diputuskan oleh Peguam Negara iaitu tidak ada kes,” ujar Latifah dalam sidang akhbar di pejabatnya di Kompleks Pentadbiran Kerajaan Persekutuan, Kota Kinabalu.
Ramai yang terkesima dan kecewa dengan pengumuman rasmi daripada seorang Pengarah BPR (Latifah) yang sebelum ini takut untuk menerima laporan rasmi yang dibuat oleh Naib Presiden Parti Keadilan Rakyat (Keadilan), Datuk Dr Jeffrey Kitingan sehingga mendorong Jeffrey membuat tiga laporan polis pada masa yang berasingan di Balai Polis Karamunsing yang mengandungi 81 tuduhan.
Sejak daripada itu, Musa terpenjara di dalam kurungan ciptaan Jeffrey sehingga rakyat memandang rendah kepada Musa yang terlibat dengan pelbagai skandal rasuah, seks, pecah amanah dan salah guna kuasa yang disiarkan di laman web Malaysia Today dan diceduk lebih 200 laman web lain.
Namun kerana wang yang berada dikoceknya, hasil daripada rampasan wang rakyat melalui jalan pembelitan, Musa telah berjaya membeli Menteri yang menjaga Undang-Undang di Parlimen, Dato’ Seri Mohammad Nazri Abdul Aziz untuk mencanangkan di Parlimen bahawa Musa tidak bersalah dan bersih daripada kesalahan rasuah.
Namun, agak aneh kerana media arus perdana tidak menyiarkan kenyataan Nazri di parlimen sehingga memaksa TV3 yang dimiliki oleh Media Prima (Korporat Umno) telah diperalat oleh Musa untuk mewar-warkan bahawa Ketua Pengarah BPR, Datuk Seri Panglima Haji Ahmad Said Hamdan menyatakan bahawa Musa Aman tidak pernah disiasat BPR dan tidak ada kes untuk mendakwa Musa.
Bagaimanapun agak aneh kerana sehingga hari ini, Ahmad Said yang terkenal dengan sikap diamnya tidak memberi sebarang penjelasan atau pengumuman kepada media sekalipun ketika TV3 menyiarkan berita berkenaan, beliau tidak dapat dihubungi kerana bertugas di luar kawasan.
Lebih menyeronokkan, Skandal Pembebasan Musa tercetus selepas Ahmad Said menerima pingat tertinggi kebesaran kerajaan negeri Sabah, Seri Panglima Darjah Kinabalu (S.P.D.K) yang membawa gelaran Datuk Seri Panglima sempena Ulangtahun Yang Di Pertua Negeri Sabah, Tun Ahmad Shah yang ditunda daripada 16 September kepada 27 Oktober 2007.
Selain Ahmad Said, Mantan Pengarah BPR Sabah, Mohd Shukri Abdull yang diamanahkan menjalankan siasatan khas ke atas Musa Aman turut menerima anugerah pingat ’Panglima Gemilang Darjah Kinabalu (P.G.D.K) yang membawa gelaran Datuk.
”Ketua Pengarah BPR tidak patut menerima pingat S.P.D.K. atau apa juga pingat kerana BPR masih menyiasat Musa Aman dan jika kempunan sangat pingat berkenaan, boleh menerima pingat selepas siasatan kes selesai. Beliau telah mencemar imej BPR yang sebelum ini apabila Ketua Pengarahnya (Zulkifli Mohd Noor) terjebak dalam skandal rasuah, seks dan salahguna kuasa,” ujar seorang peguam kanan.
Kata Peguam Kanan berkenaan, dalam kes berprofil tinggi seperti ini, adalah menjadi ’taboo’ kepada penjawat awam untuk menerima sebarang kurniaan pingat, tanah atau apa sahaja kerana boleh menghilangkan keyakinan rakyat terhadap integriti kerajaan dan melunturkan imej BPR yang cuba untuk ditelus dan dituluskan semula oleh Ahmad Said.
”Bukan dia tidak boleh terima pingat. Boleh. Tapi masa tidak sesuai. Sebagai Ketua Penguatkuasa, Ahmad Said patut hindarkan diri daripada terima pingat dari negeri yang dia sedang siasat. Saya rasa dia layak dapat Tun kerana dialah satu-satunya Ketua Pengarah yang berjaya dihasilkan BPR,” ujar Peguam Kanan berkenaan yang mengkagumi personaliti Ahmad Said kini yang terperangkap dengan Skandal Pingat.
Manakala Dr Jeffrey Kitingan ketika ditemui dalam satu wawancara khas dengan Malaysia Today di Ranau, Sabah, agak terkejut dengan pengumuman Nazri di Parlimen dan Pengarah BPR Sabah.
”Tutup kes? Saya rasa mungkin mereka silap. Saya belum dipanggil beri keterangan macam mana boleh tutup kes? Saya janji jumpa BPR pada 14 November 2007. Sekarang baru 10 November (ketika wawancara),” ujar Jeffrey yang masih beranggapan bahawa Pengarah BPR Sabah dan Nazri tersilap fakta ketika membuat pengumuman rasmi.
Tegas Jeffrey, Skandal Wisma Bandaraya adalah Skandal Rasuah yang paling jelas dan mudah difahami sekalipun oleh kanak-kanak sekolah dan orang awam.
”Musa sebagai Ketua Menteri dan Menteri Kewangan Sabah tahu bahawa adalah menjadi kesalahan dan terdapat kes yang melampaui keraguan munasabah, kerana beliau secara sedar telah meluluskan perpindahan pejabat Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat ke bangunan miliknya,” ujar Jeffrey yang mendesak Ketua Pengarah BPR membuat kenyataan rasmi.
Kata Jeffrey, wang sewa dibayar oleh Kementerian Kewangan Sabah kepada syarikat milik Musa sendiri, Bestco Sdn.Bhd melalui Henry Butcher Sdn.Bhd.
”Saya rasa BPR tidak perlu bekerja keras kerana isteri Musa, Datin Faridah Tussin adalah Pengarah Syarikat Bestco dan Musa sendiri merupakan pemegang saham syarikat berkenaan. Semua maklumat ini mudah didapati daripada Suruhanjaya Syarikat Malaysia (SSM),” tegas Jeffrey lagi yang menyifatkan BPR cuba menutup mata dengan mengatakan Musa tidak ada membuat sebarang arahan bertulis.
Jeffrey menekankan, rasuah tidak perlu dizahirkan dalam bentuk tulisan atau arahan bertulis, sebaliknya segala perlakuan salahguna kuasa adalah rasuah yang nyata terutama apabila menggunakan kedudukannya untuk mengaut untung dengan menyewakan bangunan miliknya kepada kerajaan.
Manakala geran hak milik tanah tapak bangunan berkenaan, kata Jeffrey, didaftarkan atas nama Bestco Sdn.Bhd yang diambil alih secara songsang daripada Koperasi Belia Sanya Berhad (Kosan) dan boleh menjadi asas siasatan bagaimana tanah penting berkenaan dilupuskan kepada syarikat Musa dengan harga yang murah.
”Bagi kes balak, saya rasa ada kekeliruan dan pegawai BPR belum terlatih. Bukti kekal berada di dalam hutan iaitu tunggul kayu dan bukannya balak dikilang yang telah digergaji. Memang tidak ada nama Musa di atas kayu balak atau papan bergergaji berkenaan, tetapi kenapa anak Musa, Hafiz kerap keluar negara bersama taukeh balak seperti Admund Looh?,” kata Jeffrey yang meminta BPR tidak menjalankan siasatan sambil lewa dan asal siap sebagaimana yang diamalkan oleh Polis DiRaja Malaysia.
Sehubungan itu, Jeffrey berharap agar Ketua Pengarah BPR sendiri yang datang mengambil keterangannya pada 14 November 2007 dan bukannya Pengarah BPR Sabah atau pegawai rendah yang gerun dengan pengaruh Musa.
”Lagipun tidak ada gunanya saya memberi keterangan jika kes ini sudah diputuskan sebelum perbicaraan? Jika mereka benar-benar ingin menjalankan siasatan, saya bersedia memberi keterangan pada bila-bila masa.Tapi apakah mereka akan menggunakan maklumat yang saya beri untuk memerangkap saya dengan pelbagai helah sebagaimana terjadi dalam kes rasuah Ketua Polis Negara?,” tanya Jeffrey yang bimbang jika BPR tidak menunaikan janjinya untuk melindungi saksi.
Jeffrey mengakui akan hadir, namun belum memutuskan sama ada mahu memberi keterangan di pejabat BPR atau di mahkamah.
”Sebagai rakyat biasa, tugas saya melaporkan kejadian rasuah atau amalan rasuah sebagaimana yang dikehendaki di bawah Akta Pencegahan Rasuah 1997. Tetapi bukti telah saya beri dan saya rasa tidak ada apa lagi yang perlu saya jelaskan melainkan sekadar memenuhi prosedur siasatan,” ujar Jeffrey yang berterima kasih kepada sebuah akhbar tempatan Sabah yang berani menyiarkan kenyataannya yang sebelum ini seringkali mengalami sindrom media ’black-out’.
Kata Jeffrey, jika 81 dalil belum mencukupi, beliau akan menambah lagi kerana beliau mempunyai koleksi lebih 500 lagi tuduhan rasuah terhadap Musa Aman.
”Saya tidak fail sekarang kerana 81 tuduhan pun belum siasat, macam mana nak fail tuduhan baru? Yang sudah dilapor itu jika betul mahu siasat tiga tahun pun tidak siap,” ujar Jeffrey yang agak kesal kerana BPR ternyata hanya mengulangi watak lamanya dengan menangkap ’ikan bilis’ kerana gentar dengan keganasan ’jerung’.
Kata Jeffrey lagi, mengikut peraturan yang berkuat kuasa, beliau boleh melaporkan kes rasuah terus ke balai polis kerana protokol BPR begitu merumitkan.
”Saya mau rakyat tahu bahawa Ketua Menteri Sabah adalah pengamal rasuah dan kerap menyalahguna kuasa sebaik sahaja laporan dibuat. Soal kerahsiaan atau mengganggu siasatan tidak timbul kerana semua dokumen bukti tersimpan rapi di pejabat yang terlibat atau disimpan secara ’online’,” ujar Jeffrey yang jelak dengan alasan BPR yang melarangnya mendedahkan maklumat rasuah kepada umum.
Perjuangan menentang rasuah, tegas Jeffrey, bukanlah perjuangannya seorang, malah seluruh rakyat Sabah mengutuk amalan rasuah yang semakin menjadi-jadi di zaman Musa Aman.
”Kerajaan Sabah yang sudah lama bankrap kerana diterajui pemimpin yang mengamalkan korupsi sebagai budaya pemerintahan, sudah tentu tidak mampu bertahan pada pilihanraya akan datang,” ujar Jeffrey yang mengajak rakyat Sabah mengajar Pak Lah yang begitu liat untuk mengambil tindakan terhadap Musa Aman.
Dalam pada itu, sumber terdekat Ketua Pengarah BPR, berkata media tersilap membuat laporan berhubung kes Musa Aman.
”Datuk Seri Ahmad Said tidak mahu menimbulkan sebarang spekulasi dan mengambil sikap berdiam diri. Tunggu masa yang sesuai beliau akan umumkan,” ujar pegawai kanan BPR secara ringkas setelah didesak Malaysia Today menyatakan pendirian kerana masyarakat umum berpandangan Ahmad Said menutup kes Musa Aman setelah menerima pingat S.P.D.K daripada Kerajaan Negeri Sabah.
Menurut pegawai kanan berkenaan, kes yang ditutup adalah kes yang dilaporkan oleh orang perseorangan yang lain yang mendorong serbuan BPR ke atas operasi pembalakan haram di Keningau dan bukannya 81 tuduhan yang difailkan Dr Jeffrey Kitingan, namun enggan mengulas lanjut bagi mengelak spekulasi media.
”Saya tidak fikir Datuk Seri Ahmad Said akan menutup kes Musa Aman kerana kami telah menyiapkan siasatan Kes Wisma Bandaraya yang telah diserahkan kepada Pak Lah untuk restu sebelum sebarang tindakan diambil,” ujar seorang lagi pegawai BPR yang telah menyiapkan siasatan dan geram kerana media memutarbelit kenyataan Ketua Pengarahnya.
Persoalannya, kenapa Ahmad Said berdiam diri sehingga kini dan hanya membiarkan jurucakapnya, Latifah memberi kenyataan yang membingungkan semua pihak?
Namun jawapannya mungkin ada pada Gani Patail yang sedang ’berdeepavali’ selama satu bulan di The Hague, Belanda setelah ’Macai’ Datuk Anifah Aman (adik Musa Aman) iaitu Robert Tan telah bertemu dengan ’Manager’ Gani Patail, Stanley Chang untuk merundingkan ’pembebasan’ Musa Aman tanpa perlu menjalani perbicaraan mahkamah.
Siapa Stanley Chang yang begitu berpengaruh melebihi kuasa Menteri Dalam Negeri? Jawapannya dalam artikel akan datang bertajuk,”Di Mana Ada Gani Patail, Di Situ Ada Stanley.”
Bagi memberi gambaran sebenar 81 tuduhan rasuah yang telah difailkan Jeffrey Kitingan, Malaysia Today menghuraikannya secara ringkas mengikut tuduhan agar umum dapat menilai apakah terdapat kes yang melampaui keraguan munasabah terhadap Musa Aman atau sekadar surat layang?.
Kandungan Laporan Polis Jeffrey:
Saya, DATUK DR JEFFREY @ GAPARI KATINGAN @ GEOFFREY KITINGAN No. KPT: 471022-12-5367 membuat laporan polis ini atas kapasiti saya sebagai Timbalan Pengerusi Parti Keadilan Rakyat dan Pembayar Cukai yang merasakan adalah menjadi tanggung jawab saya melaporkan kegiatan Jenayah, Pecah Amanah, Salah Laku, Salah Guna Kuasa dan Rasuah agar pihak POLIS dapat menjalankan siasatan serta mengambil tindakan sewajarnya terhadap KETUA MENTERI SABAH, DATUK SERI MUSA HAJI AMAN, merangkap MENTERI KEWANGAN SABAH merangkap Ketua Perhubungan UMNO Sabah yang secara sedar telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997); Seksyen 12 (1), (a), (b), (c), (d) Bahagian III Akta Pencegahan Rasuah 1997; Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997; Seksyen 8(1) Akta Keselamatan Dalam Negeri (ISA) 1960; Seksyen 4 (1) (a), (b) Bahagian II, Akta 613 AKTA PENCEGAHAN PENGUBAHAN WANG HARAM 2001; Akta 372, Akta Bank & Institusi Kewangan 1989; Seksyen 2(1) dan Seksyen 2 (2) Ordinan 22 (KUASA-KUASA PERLU) Darurat, 1970 dan sebagainya. Kenyataan Lengkap saya disertakan bersama ini.
Tuduhan 1:
Membuat pengakuan palsu kepada Perdana Menteri mengenai pengisytiharan harta yang boleh disabitkan dengan kesalahan di bawah Seksyen 199 Kanun Keseksaan (FMS Cap.45) dan boleh dihukum di bawah Seksyen 193 kerana TIDAK mengisytiharkan kepentingannya di dalam BESTCO SDN. BHD. iaitu sebagai Pemegang Saham Utama iaitu 840,000 unit daripada modal berbayar RM1.4 juta dan isterinya, DATIN FARIDAH HAJI TUSSIN sebagai Pengarah syarikat berkenaan mulai 12 Julai 1999 iaitu pemilik berdaftar tapak tanah dan bangunan yang di atasnya didirikan bangunan WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 2:
Ketika menjadi Menteri Di Jabatan Ketua Menteri Sabah (2000) telah mempengaruhi Menteri Kebudayaan, Belia dan Sukan, DATUK RUBIN BALANG (APRIL 1999-MAC 2001) agar melepaskan hakmilik tanah TL 017539856 seluas 3,564.8 meter persegi (0.356 hektar) di tengah-tengah bandar Kota Kinabalu yang didaftarkan di atas nama KOPERASI SERBAGUNA SANYA BHD yang terletak di bawah bidang kuasa Datuk Rubin kepada BESTCO SDN. BHD tanpa melalui sebarang tender dan pada harga paling rendah di pasaran setelah beberapa percubaannya sebelum ini gagal kerana ditolak oleh LEMBAGA PENGARAH KOPERASI SERBAGUNA SANYA BHD.
Tuduhan 3:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah mempengaruhi Ketua Menteri Sabah, Datuk Chong Kah Kiat agar mengarahkan Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat berpindah ke bangunan milik syarikatnya, WISMA BANDARAYA sedangkan pada ketika itu Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi maklumat berpejabat di bangunan milik Kerajaan Negeri, Wisma MUIS secara PERCUMA.
Tuduhan 4:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2007) telah bersubahat dengan Menteri Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat, DATUK YEE MOH CHAI telah mempengaruhi Lembaga Pengarah dan Pengerusi Sabah Energy Corporation, AU KAM WAH (Wakil Rakyat Elopura), subsidiari Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat agar berpindah daripada WISMA BOON SIEW yang selesa dan murah ke WISMA BANDARAYA pada 1 Februari 2007 yang kadar sewanya lebih mahal dan tidak mempunyai cukup ruang untuk menampung jumlah kakitangan yang ramai.
Tuduhan 5:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Menteri Di Jabatan Ketua Menteri Sabah untuk mempengaruhi Malayan Banking Berhad memberi pinjaman bank sejumlah RM14.615 juta pada 25 September 2000 setelah mencagarkan tanah TL 017539856 yang dipindah milik pada hari yang sama dengan tarikh pindah milik daripada KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD kepada syarikatnya BESTCO SDN.BHD.
Tuduhan 6:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (Kuasa-Kuasa Perlu, Darurat, 1970) untuk melengahkan membayar CUKAI TANAH sejumlah RM264,000 yang tertunggak sejak 1992 walaupun empat notis telah dikeluarkan kepada syarikatnya, BESTCO SDN.BHD setelah mengambil alih hakmilik tanah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD. Seronoknya menjadi Ketua Menteri dan Menteri Kewangan kerana tidak perlu membayar Cukai Tanah sedangkan tunggakan cukai tanah milik rakyat biasa RM1,000 sudah diambil tindakan, namun tanah milik Musa sudah tertunggak cukainya sejumlah RM264,000, namun tidak ada sesiapa yang berani ’MELELONG’ tanah berkenaan bagi memungut cukai setelah notis tidak diendahkan.
Tuduhan 7:
Ketika menjadi Menteri Di Jabatan Ketua Menteri Sabah (2000), telah mempengaruhi Pengerusi dan Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD melepaskan pegangan ke atas hakmilik tanah berkenaan sedangkan sebelum ini tidak dipersetujui oleh Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD kerana tidak melalui tender dan tawaran pada harga yang rendah.
Tuduhan 8:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2000), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi Pengarah Jabatan Pembangunan Koperasi Sabah membenarkan penjualan tanah milik KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD melupuskan pegangan ke atas tanah berkenaan sedangkan sebelum ini tidak dipersetujui oleh Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD.
Tuduhan 9:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi PENGERUSI LEMBAGA HASIL DALAM NEGERI untuk membuat keputusan memindahkan operasi LHDN daripada Wisma Persekutuan dan Bangunan KWSP ke WISMA BANDARAYA sedangkan banyak bangunan pejabat milik Kerajaan Persekutuan Kosong.
Tuduhan 10:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi PENGARAH JABATAN PENDAFTARAN PERTUBUHAN (ROS) untuk membuat keputusan memindahkan operasi daripada Bangunan Pejabat Pos ke WISMA BANDARAYA sedangkan banyak bangunan pejabat milik Kerajaan Persekutuan Kosong.
Tuduhan 11:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi PENGARAH LEMBAGA PEMASARAN PERTANIAN PERSEKUTUAN (FAMA) untuk membuat keputusan memindahkan operasi daripada Sembulan ke WISMA BANDARAYA sedangkan banyak bangunan pejabat milik Kerajaan Persekutuan Kosong.
Tuduhan 12:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2000), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mengarahkan pengambil alihan hutang KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD di RHB BANK BERHAD oleh anak syarikat Kementerian Kewangan Sabah, DANAHARTA MANAGERS SDN.BHD .
Tuduhan 13:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003) dan KETUA MENTERI SABAH (2004 hingga kini) telah menyalahgunakan kedudukannya menerima lebih RM9.429 juta dalam bentuk sewa bangunan sejak 2003 oleh Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat dan Jabatan Pembangunan Sumber Manusia yang dibayar kepada BESTCO SDN.BHD oleh Kementerian Kewangan Sabah dan Musa adalah Menteri Kewangan Sabah.
Tuduhan 14:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003) dan KETUA MENTERI SABAH (2004 hingga kini) telah menyalahguna-kan kedudukannya menerima lebih RM20 juta dalam bentuk sewa bangunan oleh LEMBAGA HASIL DALAM NEGERI, FAMA dan JABATAN PENDAFTARAN PERTUBUHAN.
Tuduhan 15:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003) telah bersubahat dengan Ketua Menteri Sabah DATUK CHONG KAH KIAT (Tan Sri) dan Menteri Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat, DATUK YEE MOH CHAI meluluskan kontrak ubahsuai bangunan pejabat Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat serta Jabatan Pembangunan Sumber Manusia bernilai RM5 juta tanpa melalui tawaran tender sedangkan ianya memberi nilai tambah kepada WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 16:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2007) dan Menteri Kewangan Sabah (2007) telah bersubahat dengan Menteri Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat, DATUK YEE MOH CHAI dan PENGERUSI SABAH ENERGY CORPORATION (SEC) meluluskan kontrak ubahsuai bangunan pejabat baru SEC di Tingkat 1,2 dan 3 Wisma Bandaraya bernilai lebih RM5 juta tanpa melalui tawaran tender sedangkan ianya memberi nilai tambah kepada WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 17:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003 hingga kini) dan Ketua Menteri Sabah (2004 hingga kini) secara sedar telah gagal menjimatkan Kewangan Kerajaan Negeri Sabah dengan melakukan pentadbiran songsang terhadap akauntabili Kerajaan Negeri setelah ’mengarahkan’ Kementerian dan Jabatan dan subsidiari berpindah ke bangunan persendirian MILIKNYA sehingga kerajaan terpaksa berbelanja lebih, sedangkan bangunan kerajaan dibiarkan kosong berbanding dengan semua Jabatan Persekutuan yang diarah berpindah ke Mini Putrajaya untuk menjimatkan belanja mengurus dan meningkatkan kecekapan.
Tuduhan 18:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2000) telah menyalahgunakan kedudukannya untuk mempengaruhi Jawatankuasa Pembangunan Daerah Kota Kinabalu, Majlis Perbandaraan Kota Kinabalu, Lembaga Pembangunan Perumahan dan Bandar untuk meluluskan Pelan Pembangunan WISMA BANDARAYA walaupun bercanggah dengan peraturan yang sedia ada iaitu ketinggian bangunan yang akan dibina tidak boleh lebih tinggi daripada bangunan di belakangnya iaitu CENTURY HOTEL yang terlindung daripada pandangan dan menyediakan tempat letak kereta yang mencukupi.
Tuduhan 19:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2004) telah menyalahgunakan kedudukannya untuk melantik salah seorang ahli lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD yang juga Pengerusi Institut Kajian Pembangunan Sabah (IDS), DATUK MASIDI MANJUN sebagai MENTERI KEBUDAYAAN, BELIA DAN SUKAN sebagai membalas budi membantunya mendapat kelulusan Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD melupuskan hakmilik tanah TL 017539856 iaitu tapak WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 20:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2004) dan Menteri Kewangan Sabah telah memperdaya KABINET NEGERI SABAH dengan tidak menyatakan kepentingannya sebagai pemegang saham utama BESTCO SDN. BHD, pemilik WISMA BANDARAYA dan telah PECAH AMANAH sebagai Menteri Kewangan kerana telah membayar kepada dirinya sendiri dan memperoleh keuntungan daripada urusniaga penyewaan bangunan.
Tuduhan 21:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mendesak’ Kabinet Negeri Sabah meluluskan Kontrak Pengswastaan Skim Bekalan Air Sandakan Fasa II Secara ’Design & Build’ kepada syarikat proksinya, CITY BEST CORPORATION SDN.BHD. bernilai RM450 Juta. Musa secara sedar mengetahui bahawa syarikat berkenaan TIDAK MEMPUNYAI PENGALAMAN dan modal untuk menjalankan projek berkenaan melainkan surat jaminan kredit sejumlah RM500 Juta dari-pada United Overseas Bank (Malaysia) Berhad. Ketika itu syarikat berkenaan masih mempunyai pinjaman sejumlah RM3.4 juta dengan bank berkenaan berbanding modal berbayar syarikat berkenaan hanya RM63,000 pada 26 Februari 2004. Syarikat ini diterajui oleh LAWRENCE CHU JAN TOW, proksi beliau. Sehubungan itu Musa telah melakukan Pecah Amanah kerana gagal memastikan akauntabiliti kerajaan secara efektif, efisen dan ekonomi dengan melantik syarikat TIDAK BERPENGALAMAN dan menggunakan kedudukannya untuk mempengaruhi Jemaah Kabinet Menteri Sabah mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997). Musa juga telah melakukan kesalahan di bawah Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 22:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan Konsesi kontrak Penyelenggaraan Jalan-Jalan JKR di Sabah Selama 15 Tahun bernilai RM600 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, GLOBINACO SDN.BHD. yang dimiliki oleh LAWRENCE CHU JAN TOW juga. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM1.1 juta tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM45 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997 .
Tuduhan 23:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan Konsesi kontrak HQ 120/2003 (S) Penyelenggaraan Jalan Pantai Meligan di Sipitang, Sabah Selama 3 Tahun bernilai RM18 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, JATRAYISAN CORPORATION SDN. BHD. yang dimiliki oleh adik LAWRENCE CHU JAN TOW iaitu PATRICK CHU JEN YU dan LAWRENCE CHU JAN TOW menjadi Setiausaha Syarikat. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM300,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM6 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melaku-kan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 24:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan Konsesi kontrak HQ 193/2003 (S) Penyelenggaraan Jalan Nabawan-Sepulot-Agis, di Keningau, Sabah Selama 3 Tahun bernilai RM10 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, JATRAYISAN CORPORATION SDN. BHD. yang dimiliki oleh adik LAWRENCE CHU JAN TOW iaitu PATRICK CHU JEN YU dan LAWRENCE CHU JAN TOW menjadi Setiausaha Syarikat. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM300,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM3.2 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1), (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 25:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Kementerian Kerja Raya Malaysia menyenaraikan projek Membina Jalan Dari Donggongon-Papar Spurs Secara ’Design and Build’ bernilai RM200 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, KENATEX SDN.BHD. yang dimiliki oleh ahli keluarga LAWRENCE CHU JAN TOW, iaitu CHU KOK KENG dan CHU SOONG TAU. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM750,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM200 juta kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 26:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan kontrak Penyelenggaraan Jalan Jeroco, di Lahad Datu, Sabah Selama 3 Tahun bernilai RM9.5 Juta melalui PENGECUALIAN TENDER kepada syarikat proksinya, CITY BEST CORPORATION SDN. BHD. yang dimiliki oleh LAWRENCE CHU JAN TOW. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM10,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek yang ’DIANUGERAHKAN’ dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM 3.2 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 27:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’memberi tekanan’ kepada Menteri Kewangan II Malaysia, Tan Sri Noor Mohamed Yaakub agar membatalkan kelulusan projek membina LAPANGAN TERBANG ANTARABANGSA KOTA KINABALU bernilai RM800 juta yang telah dianugerahkan kepada TAN SRI TING PEK KING (setelah menyiapkan pembinaan Terminal II Air Asia) dan memberikan projek berkenaan kepada syarikat proksinya, WCT SDN. BHD yang dimiliki oleh ahli keluarga LAWRENCE CHU JAN TOW. Musa telah berjaya memaksa Kerajaan Persekutuan memberikan sebahagian besar projek berkenaan bernilai RM500 juta kepada syarikat Proksinya. Musa secara sedar telah mengetahui telah menyalahgunakan kedudukannya melobi projek dan sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997); Seksyen 15 (1), (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997 dan Seksyen 2 (2) Ordinan 22 (KUASA-KUASA PERLU) Darurat, 1970.
Tuduhan 28:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarahkan’ sayap Pelaburan Kerajaan Negeri, WARISAN HARTA SABAH SDN. BHD yang memiliki sebidang tanah seluas 3.75 ekar berdekatan Centrepoint Kota Kinabalu dengan melantik syarikat proksinya iaitu SAGAJUTA (SABAH) SDN. BHD yang diwakili oleh nomineenya, MAZLAN ZAKARIA untuk membangunkan Kompleks Membeli Belah bernilai RM120 Juta. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa Pemegang Saham Sagajuta (Sabah) Sdn.Bhd iaitu RAMAJUTA PROPERTIES SDN.BHD telah menggagalkan projek Perumahan Kos Rendah Kerajaan Negeri di Kuala Menggatal dan melantik Mazlan sebagai nomineenya di dalam tiga syarikat yang berkepentingan iaitu SAGAJUTA (SABAH) SDN. BHD, RAMAJUTA PROPERTIES SDN. BHD dan NUSMETRO DEVELOPMENT (SABAH) SDN. BHD. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997), Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997 dan Seksyen 2(1) dan Seksyen 2 (2) Ordinan 22 (KUASA-KUASA PERLU) Darurat, 1970.
Ketika Peguam Negara, Tan Sri Gani Patail sedang bertungkus-lumus memperjuangkan tuntutan kedaulatan Malaysia ke atas Pulau Batu Putih di Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ) di The Hague, Belanda, Ketua Menteri Sabah, Datuk Seri Panglima Musa Haji Aman yang sebelum ini terpenjara dengan 81 tuduhan rasuah telah dibebaskan oleh Badan Pencegah Rasuah (BPR).
Pengarah BPR Sabah, Hajjah Latifah Md Yatim, mendakwa pihaknya telah menjalankan siasatan terhadap dakwaan itu dan mendapati tidak ada kes untuk diambil tindakan selanjutnya.
”Siasatan telah dijalankan BPR Sabah dan terbukti tidak ada kes. Kita (BPR Sabah) ikut seperti yang diputuskan oleh Peguam Negara iaitu tidak ada kes,” ujar Latifah dalam sidang akhbar di pejabatnya di Kompleks Pentadbiran Kerajaan Persekutuan, Kota Kinabalu.
Ramai yang terkesima dan kecewa dengan pengumuman rasmi daripada seorang Pengarah BPR (Latifah) yang sebelum ini takut untuk menerima laporan rasmi yang dibuat oleh Naib Presiden Parti Keadilan Rakyat (Keadilan), Datuk Dr Jeffrey Kitingan sehingga mendorong Jeffrey membuat tiga laporan polis pada masa yang berasingan di Balai Polis Karamunsing yang mengandungi 81 tuduhan.
Sejak daripada itu, Musa terpenjara di dalam kurungan ciptaan Jeffrey sehingga rakyat memandang rendah kepada Musa yang terlibat dengan pelbagai skandal rasuah, seks, pecah amanah dan salah guna kuasa yang disiarkan di laman web Malaysia Today dan diceduk lebih 200 laman web lain.
Namun kerana wang yang berada dikoceknya, hasil daripada rampasan wang rakyat melalui jalan pembelitan, Musa telah berjaya membeli Menteri yang menjaga Undang-Undang di Parlimen, Dato’ Seri Mohammad Nazri Abdul Aziz untuk mencanangkan di Parlimen bahawa Musa tidak bersalah dan bersih daripada kesalahan rasuah.
Namun, agak aneh kerana media arus perdana tidak menyiarkan kenyataan Nazri di parlimen sehingga memaksa TV3 yang dimiliki oleh Media Prima (Korporat Umno) telah diperalat oleh Musa untuk mewar-warkan bahawa Ketua Pengarah BPR, Datuk Seri Panglima Haji Ahmad Said Hamdan menyatakan bahawa Musa Aman tidak pernah disiasat BPR dan tidak ada kes untuk mendakwa Musa.
Bagaimanapun agak aneh kerana sehingga hari ini, Ahmad Said yang terkenal dengan sikap diamnya tidak memberi sebarang penjelasan atau pengumuman kepada media sekalipun ketika TV3 menyiarkan berita berkenaan, beliau tidak dapat dihubungi kerana bertugas di luar kawasan.
Lebih menyeronokkan, Skandal Pembebasan Musa tercetus selepas Ahmad Said menerima pingat tertinggi kebesaran kerajaan negeri Sabah, Seri Panglima Darjah Kinabalu (S.P.D.K) yang membawa gelaran Datuk Seri Panglima sempena Ulangtahun Yang Di Pertua Negeri Sabah, Tun Ahmad Shah yang ditunda daripada 16 September kepada 27 Oktober 2007.
Selain Ahmad Said, Mantan Pengarah BPR Sabah, Mohd Shukri Abdull yang diamanahkan menjalankan siasatan khas ke atas Musa Aman turut menerima anugerah pingat ’Panglima Gemilang Darjah Kinabalu (P.G.D.K) yang membawa gelaran Datuk.
”Ketua Pengarah BPR tidak patut menerima pingat S.P.D.K. atau apa juga pingat kerana BPR masih menyiasat Musa Aman dan jika kempunan sangat pingat berkenaan, boleh menerima pingat selepas siasatan kes selesai. Beliau telah mencemar imej BPR yang sebelum ini apabila Ketua Pengarahnya (Zulkifli Mohd Noor) terjebak dalam skandal rasuah, seks dan salahguna kuasa,” ujar seorang peguam kanan.
Kata Peguam Kanan berkenaan, dalam kes berprofil tinggi seperti ini, adalah menjadi ’taboo’ kepada penjawat awam untuk menerima sebarang kurniaan pingat, tanah atau apa sahaja kerana boleh menghilangkan keyakinan rakyat terhadap integriti kerajaan dan melunturkan imej BPR yang cuba untuk ditelus dan dituluskan semula oleh Ahmad Said.
”Bukan dia tidak boleh terima pingat. Boleh. Tapi masa tidak sesuai. Sebagai Ketua Penguatkuasa, Ahmad Said patut hindarkan diri daripada terima pingat dari negeri yang dia sedang siasat. Saya rasa dia layak dapat Tun kerana dialah satu-satunya Ketua Pengarah yang berjaya dihasilkan BPR,” ujar Peguam Kanan berkenaan yang mengkagumi personaliti Ahmad Said kini yang terperangkap dengan Skandal Pingat.
Manakala Dr Jeffrey Kitingan ketika ditemui dalam satu wawancara khas dengan Malaysia Today di Ranau, Sabah, agak terkejut dengan pengumuman Nazri di Parlimen dan Pengarah BPR Sabah.
”Tutup kes? Saya rasa mungkin mereka silap. Saya belum dipanggil beri keterangan macam mana boleh tutup kes? Saya janji jumpa BPR pada 14 November 2007. Sekarang baru 10 November (ketika wawancara),” ujar Jeffrey yang masih beranggapan bahawa Pengarah BPR Sabah dan Nazri tersilap fakta ketika membuat pengumuman rasmi.
Tegas Jeffrey, Skandal Wisma Bandaraya adalah Skandal Rasuah yang paling jelas dan mudah difahami sekalipun oleh kanak-kanak sekolah dan orang awam.
”Musa sebagai Ketua Menteri dan Menteri Kewangan Sabah tahu bahawa adalah menjadi kesalahan dan terdapat kes yang melampaui keraguan munasabah, kerana beliau secara sedar telah meluluskan perpindahan pejabat Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat ke bangunan miliknya,” ujar Jeffrey yang mendesak Ketua Pengarah BPR membuat kenyataan rasmi.
Kata Jeffrey, wang sewa dibayar oleh Kementerian Kewangan Sabah kepada syarikat milik Musa sendiri, Bestco Sdn.Bhd melalui Henry Butcher Sdn.Bhd.
”Saya rasa BPR tidak perlu bekerja keras kerana isteri Musa, Datin Faridah Tussin adalah Pengarah Syarikat Bestco dan Musa sendiri merupakan pemegang saham syarikat berkenaan. Semua maklumat ini mudah didapati daripada Suruhanjaya Syarikat Malaysia (SSM),” tegas Jeffrey lagi yang menyifatkan BPR cuba menutup mata dengan mengatakan Musa tidak ada membuat sebarang arahan bertulis.
Jeffrey menekankan, rasuah tidak perlu dizahirkan dalam bentuk tulisan atau arahan bertulis, sebaliknya segala perlakuan salahguna kuasa adalah rasuah yang nyata terutama apabila menggunakan kedudukannya untuk mengaut untung dengan menyewakan bangunan miliknya kepada kerajaan.
Manakala geran hak milik tanah tapak bangunan berkenaan, kata Jeffrey, didaftarkan atas nama Bestco Sdn.Bhd yang diambil alih secara songsang daripada Koperasi Belia Sanya Berhad (Kosan) dan boleh menjadi asas siasatan bagaimana tanah penting berkenaan dilupuskan kepada syarikat Musa dengan harga yang murah.
”Bagi kes balak, saya rasa ada kekeliruan dan pegawai BPR belum terlatih. Bukti kekal berada di dalam hutan iaitu tunggul kayu dan bukannya balak dikilang yang telah digergaji. Memang tidak ada nama Musa di atas kayu balak atau papan bergergaji berkenaan, tetapi kenapa anak Musa, Hafiz kerap keluar negara bersama taukeh balak seperti Admund Looh?,” kata Jeffrey yang meminta BPR tidak menjalankan siasatan sambil lewa dan asal siap sebagaimana yang diamalkan oleh Polis DiRaja Malaysia.
Sehubungan itu, Jeffrey berharap agar Ketua Pengarah BPR sendiri yang datang mengambil keterangannya pada 14 November 2007 dan bukannya Pengarah BPR Sabah atau pegawai rendah yang gerun dengan pengaruh Musa.
”Lagipun tidak ada gunanya saya memberi keterangan jika kes ini sudah diputuskan sebelum perbicaraan? Jika mereka benar-benar ingin menjalankan siasatan, saya bersedia memberi keterangan pada bila-bila masa.Tapi apakah mereka akan menggunakan maklumat yang saya beri untuk memerangkap saya dengan pelbagai helah sebagaimana terjadi dalam kes rasuah Ketua Polis Negara?,” tanya Jeffrey yang bimbang jika BPR tidak menunaikan janjinya untuk melindungi saksi.
Jeffrey mengakui akan hadir, namun belum memutuskan sama ada mahu memberi keterangan di pejabat BPR atau di mahkamah.
”Sebagai rakyat biasa, tugas saya melaporkan kejadian rasuah atau amalan rasuah sebagaimana yang dikehendaki di bawah Akta Pencegahan Rasuah 1997. Tetapi bukti telah saya beri dan saya rasa tidak ada apa lagi yang perlu saya jelaskan melainkan sekadar memenuhi prosedur siasatan,” ujar Jeffrey yang berterima kasih kepada sebuah akhbar tempatan Sabah yang berani menyiarkan kenyataannya yang sebelum ini seringkali mengalami sindrom media ’black-out’.
Kata Jeffrey, jika 81 dalil belum mencukupi, beliau akan menambah lagi kerana beliau mempunyai koleksi lebih 500 lagi tuduhan rasuah terhadap Musa Aman.
”Saya tidak fail sekarang kerana 81 tuduhan pun belum siasat, macam mana nak fail tuduhan baru? Yang sudah dilapor itu jika betul mahu siasat tiga tahun pun tidak siap,” ujar Jeffrey yang agak kesal kerana BPR ternyata hanya mengulangi watak lamanya dengan menangkap ’ikan bilis’ kerana gentar dengan keganasan ’jerung’.
Kata Jeffrey lagi, mengikut peraturan yang berkuat kuasa, beliau boleh melaporkan kes rasuah terus ke balai polis kerana protokol BPR begitu merumitkan.
”Saya mau rakyat tahu bahawa Ketua Menteri Sabah adalah pengamal rasuah dan kerap menyalahguna kuasa sebaik sahaja laporan dibuat. Soal kerahsiaan atau mengganggu siasatan tidak timbul kerana semua dokumen bukti tersimpan rapi di pejabat yang terlibat atau disimpan secara ’online’,” ujar Jeffrey yang jelak dengan alasan BPR yang melarangnya mendedahkan maklumat rasuah kepada umum.
Perjuangan menentang rasuah, tegas Jeffrey, bukanlah perjuangannya seorang, malah seluruh rakyat Sabah mengutuk amalan rasuah yang semakin menjadi-jadi di zaman Musa Aman.
”Kerajaan Sabah yang sudah lama bankrap kerana diterajui pemimpin yang mengamalkan korupsi sebagai budaya pemerintahan, sudah tentu tidak mampu bertahan pada pilihanraya akan datang,” ujar Jeffrey yang mengajak rakyat Sabah mengajar Pak Lah yang begitu liat untuk mengambil tindakan terhadap Musa Aman.
Dalam pada itu, sumber terdekat Ketua Pengarah BPR, berkata media tersilap membuat laporan berhubung kes Musa Aman.
”Datuk Seri Ahmad Said tidak mahu menimbulkan sebarang spekulasi dan mengambil sikap berdiam diri. Tunggu masa yang sesuai beliau akan umumkan,” ujar pegawai kanan BPR secara ringkas setelah didesak Malaysia Today menyatakan pendirian kerana masyarakat umum berpandangan Ahmad Said menutup kes Musa Aman setelah menerima pingat S.P.D.K daripada Kerajaan Negeri Sabah.
Menurut pegawai kanan berkenaan, kes yang ditutup adalah kes yang dilaporkan oleh orang perseorangan yang lain yang mendorong serbuan BPR ke atas operasi pembalakan haram di Keningau dan bukannya 81 tuduhan yang difailkan Dr Jeffrey Kitingan, namun enggan mengulas lanjut bagi mengelak spekulasi media.
”Saya tidak fikir Datuk Seri Ahmad Said akan menutup kes Musa Aman kerana kami telah menyiapkan siasatan Kes Wisma Bandaraya yang telah diserahkan kepada Pak Lah untuk restu sebelum sebarang tindakan diambil,” ujar seorang lagi pegawai BPR yang telah menyiapkan siasatan dan geram kerana media memutarbelit kenyataan Ketua Pengarahnya.
Persoalannya, kenapa Ahmad Said berdiam diri sehingga kini dan hanya membiarkan jurucakapnya, Latifah memberi kenyataan yang membingungkan semua pihak?
Namun jawapannya mungkin ada pada Gani Patail yang sedang ’berdeepavali’ selama satu bulan di The Hague, Belanda setelah ’Macai’ Datuk Anifah Aman (adik Musa Aman) iaitu Robert Tan telah bertemu dengan ’Manager’ Gani Patail, Stanley Chang untuk merundingkan ’pembebasan’ Musa Aman tanpa perlu menjalani perbicaraan mahkamah.
Siapa Stanley Chang yang begitu berpengaruh melebihi kuasa Menteri Dalam Negeri? Jawapannya dalam artikel akan datang bertajuk,”Di Mana Ada Gani Patail, Di Situ Ada Stanley.”
Bagi memberi gambaran sebenar 81 tuduhan rasuah yang telah difailkan Jeffrey Kitingan, Malaysia Today menghuraikannya secara ringkas mengikut tuduhan agar umum dapat menilai apakah terdapat kes yang melampaui keraguan munasabah terhadap Musa Aman atau sekadar surat layang?.
Kandungan Laporan Polis Jeffrey:
Saya, DATUK DR JEFFREY @ GAPARI KATINGAN @ GEOFFREY KITINGAN No. KPT: 471022-12-5367 membuat laporan polis ini atas kapasiti saya sebagai Timbalan Pengerusi Parti Keadilan Rakyat dan Pembayar Cukai yang merasakan adalah menjadi tanggung jawab saya melaporkan kegiatan Jenayah, Pecah Amanah, Salah Laku, Salah Guna Kuasa dan Rasuah agar pihak POLIS dapat menjalankan siasatan serta mengambil tindakan sewajarnya terhadap KETUA MENTERI SABAH, DATUK SERI MUSA HAJI AMAN, merangkap MENTERI KEWANGAN SABAH merangkap Ketua Perhubungan UMNO Sabah yang secara sedar telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997); Seksyen 12 (1), (a), (b), (c), (d) Bahagian III Akta Pencegahan Rasuah 1997; Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997; Seksyen 8(1) Akta Keselamatan Dalam Negeri (ISA) 1960; Seksyen 4 (1) (a), (b) Bahagian II, Akta 613 AKTA PENCEGAHAN PENGUBAHAN WANG HARAM 2001; Akta 372, Akta Bank & Institusi Kewangan 1989; Seksyen 2(1) dan Seksyen 2 (2) Ordinan 22 (KUASA-KUASA PERLU) Darurat, 1970 dan sebagainya. Kenyataan Lengkap saya disertakan bersama ini.
Tuduhan 1:
Membuat pengakuan palsu kepada Perdana Menteri mengenai pengisytiharan harta yang boleh disabitkan dengan kesalahan di bawah Seksyen 199 Kanun Keseksaan (FMS Cap.45) dan boleh dihukum di bawah Seksyen 193 kerana TIDAK mengisytiharkan kepentingannya di dalam BESTCO SDN. BHD. iaitu sebagai Pemegang Saham Utama iaitu 840,000 unit daripada modal berbayar RM1.4 juta dan isterinya, DATIN FARIDAH HAJI TUSSIN sebagai Pengarah syarikat berkenaan mulai 12 Julai 1999 iaitu pemilik berdaftar tapak tanah dan bangunan yang di atasnya didirikan bangunan WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 2:
Ketika menjadi Menteri Di Jabatan Ketua Menteri Sabah (2000) telah mempengaruhi Menteri Kebudayaan, Belia dan Sukan, DATUK RUBIN BALANG (APRIL 1999-MAC 2001) agar melepaskan hakmilik tanah TL 017539856 seluas 3,564.8 meter persegi (0.356 hektar) di tengah-tengah bandar Kota Kinabalu yang didaftarkan di atas nama KOPERASI SERBAGUNA SANYA BHD yang terletak di bawah bidang kuasa Datuk Rubin kepada BESTCO SDN. BHD tanpa melalui sebarang tender dan pada harga paling rendah di pasaran setelah beberapa percubaannya sebelum ini gagal kerana ditolak oleh LEMBAGA PENGARAH KOPERASI SERBAGUNA SANYA BHD.
Tuduhan 3:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah mempengaruhi Ketua Menteri Sabah, Datuk Chong Kah Kiat agar mengarahkan Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat berpindah ke bangunan milik syarikatnya, WISMA BANDARAYA sedangkan pada ketika itu Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi maklumat berpejabat di bangunan milik Kerajaan Negeri, Wisma MUIS secara PERCUMA.
Tuduhan 4:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2007) telah bersubahat dengan Menteri Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat, DATUK YEE MOH CHAI telah mempengaruhi Lembaga Pengarah dan Pengerusi Sabah Energy Corporation, AU KAM WAH (Wakil Rakyat Elopura), subsidiari Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat agar berpindah daripada WISMA BOON SIEW yang selesa dan murah ke WISMA BANDARAYA pada 1 Februari 2007 yang kadar sewanya lebih mahal dan tidak mempunyai cukup ruang untuk menampung jumlah kakitangan yang ramai.
Tuduhan 5:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Menteri Di Jabatan Ketua Menteri Sabah untuk mempengaruhi Malayan Banking Berhad memberi pinjaman bank sejumlah RM14.615 juta pada 25 September 2000 setelah mencagarkan tanah TL 017539856 yang dipindah milik pada hari yang sama dengan tarikh pindah milik daripada KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD kepada syarikatnya BESTCO SDN.BHD.
Tuduhan 6:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (Kuasa-Kuasa Perlu, Darurat, 1970) untuk melengahkan membayar CUKAI TANAH sejumlah RM264,000 yang tertunggak sejak 1992 walaupun empat notis telah dikeluarkan kepada syarikatnya, BESTCO SDN.BHD setelah mengambil alih hakmilik tanah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD. Seronoknya menjadi Ketua Menteri dan Menteri Kewangan kerana tidak perlu membayar Cukai Tanah sedangkan tunggakan cukai tanah milik rakyat biasa RM1,000 sudah diambil tindakan, namun tanah milik Musa sudah tertunggak cukainya sejumlah RM264,000, namun tidak ada sesiapa yang berani ’MELELONG’ tanah berkenaan bagi memungut cukai setelah notis tidak diendahkan.
Tuduhan 7:
Ketika menjadi Menteri Di Jabatan Ketua Menteri Sabah (2000), telah mempengaruhi Pengerusi dan Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD melepaskan pegangan ke atas hakmilik tanah berkenaan sedangkan sebelum ini tidak dipersetujui oleh Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD kerana tidak melalui tender dan tawaran pada harga yang rendah.
Tuduhan 8:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2000), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi Pengarah Jabatan Pembangunan Koperasi Sabah membenarkan penjualan tanah milik KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD melupuskan pegangan ke atas tanah berkenaan sedangkan sebelum ini tidak dipersetujui oleh Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD.
Tuduhan 9:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi PENGERUSI LEMBAGA HASIL DALAM NEGERI untuk membuat keputusan memindahkan operasi LHDN daripada Wisma Persekutuan dan Bangunan KWSP ke WISMA BANDARAYA sedangkan banyak bangunan pejabat milik Kerajaan Persekutuan Kosong.
Tuduhan 10:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi PENGARAH JABATAN PENDAFTARAN PERTUBUHAN (ROS) untuk membuat keputusan memindahkan operasi daripada Bangunan Pejabat Pos ke WISMA BANDARAYA sedangkan banyak bangunan pejabat milik Kerajaan Persekutuan Kosong.
Tuduhan 11:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mempengaruhi PENGARAH LEMBAGA PEMASARAN PERTANIAN PERSEKUTUAN (FAMA) untuk membuat keputusan memindahkan operasi daripada Sembulan ke WISMA BANDARAYA sedangkan banyak bangunan pejabat milik Kerajaan Persekutuan Kosong.
Tuduhan 12:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2000), telah menyalahgunakan kedudukannya mengikut Seksyen 2(2) Ordinan 22 (1970) mengarahkan pengambil alihan hutang KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD di RHB BANK BERHAD oleh anak syarikat Kementerian Kewangan Sabah, DANAHARTA MANAGERS SDN.BHD .
Tuduhan 13:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003) dan KETUA MENTERI SABAH (2004 hingga kini) telah menyalahgunakan kedudukannya menerima lebih RM9.429 juta dalam bentuk sewa bangunan sejak 2003 oleh Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat dan Jabatan Pembangunan Sumber Manusia yang dibayar kepada BESTCO SDN.BHD oleh Kementerian Kewangan Sabah dan Musa adalah Menteri Kewangan Sabah.
Tuduhan 14:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003) dan KETUA MENTERI SABAH (2004 hingga kini) telah menyalahguna-kan kedudukannya menerima lebih RM20 juta dalam bentuk sewa bangunan oleh LEMBAGA HASIL DALAM NEGERI, FAMA dan JABATAN PENDAFTARAN PERTUBUHAN.
Tuduhan 15:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003) telah bersubahat dengan Ketua Menteri Sabah DATUK CHONG KAH KIAT (Tan Sri) dan Menteri Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat, DATUK YEE MOH CHAI meluluskan kontrak ubahsuai bangunan pejabat Kementerian Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat serta Jabatan Pembangunan Sumber Manusia bernilai RM5 juta tanpa melalui tawaran tender sedangkan ianya memberi nilai tambah kepada WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 16:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2007) dan Menteri Kewangan Sabah (2007) telah bersubahat dengan Menteri Pembangunan Sumber dan Teknologi Maklumat, DATUK YEE MOH CHAI dan PENGERUSI SABAH ENERGY CORPORATION (SEC) meluluskan kontrak ubahsuai bangunan pejabat baru SEC di Tingkat 1,2 dan 3 Wisma Bandaraya bernilai lebih RM5 juta tanpa melalui tawaran tender sedangkan ianya memberi nilai tambah kepada WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 17:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2003 hingga kini) dan Ketua Menteri Sabah (2004 hingga kini) secara sedar telah gagal menjimatkan Kewangan Kerajaan Negeri Sabah dengan melakukan pentadbiran songsang terhadap akauntabili Kerajaan Negeri setelah ’mengarahkan’ Kementerian dan Jabatan dan subsidiari berpindah ke bangunan persendirian MILIKNYA sehingga kerajaan terpaksa berbelanja lebih, sedangkan bangunan kerajaan dibiarkan kosong berbanding dengan semua Jabatan Persekutuan yang diarah berpindah ke Mini Putrajaya untuk menjimatkan belanja mengurus dan meningkatkan kecekapan.
Tuduhan 18:
Ketika menjadi Menteri Kewangan Sabah (2000) telah menyalahgunakan kedudukannya untuk mempengaruhi Jawatankuasa Pembangunan Daerah Kota Kinabalu, Majlis Perbandaraan Kota Kinabalu, Lembaga Pembangunan Perumahan dan Bandar untuk meluluskan Pelan Pembangunan WISMA BANDARAYA walaupun bercanggah dengan peraturan yang sedia ada iaitu ketinggian bangunan yang akan dibina tidak boleh lebih tinggi daripada bangunan di belakangnya iaitu CENTURY HOTEL yang terlindung daripada pandangan dan menyediakan tempat letak kereta yang mencukupi.
Tuduhan 19:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2004) telah menyalahgunakan kedudukannya untuk melantik salah seorang ahli lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD yang juga Pengerusi Institut Kajian Pembangunan Sabah (IDS), DATUK MASIDI MANJUN sebagai MENTERI KEBUDAYAAN, BELIA DAN SUKAN sebagai membalas budi membantunya mendapat kelulusan Lembaga Pengarah KOPERASI SERBAGUNA SANYA BERHAD melupuskan hakmilik tanah TL 017539856 iaitu tapak WISMA BANDARAYA.
Tuduhan 20:
Ketika menjadi Ketua Menteri Sabah (2004) dan Menteri Kewangan Sabah telah memperdaya KABINET NEGERI SABAH dengan tidak menyatakan kepentingannya sebagai pemegang saham utama BESTCO SDN. BHD, pemilik WISMA BANDARAYA dan telah PECAH AMANAH sebagai Menteri Kewangan kerana telah membayar kepada dirinya sendiri dan memperoleh keuntungan daripada urusniaga penyewaan bangunan.
Tuduhan 21:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mendesak’ Kabinet Negeri Sabah meluluskan Kontrak Pengswastaan Skim Bekalan Air Sandakan Fasa II Secara ’Design & Build’ kepada syarikat proksinya, CITY BEST CORPORATION SDN.BHD. bernilai RM450 Juta. Musa secara sedar mengetahui bahawa syarikat berkenaan TIDAK MEMPUNYAI PENGALAMAN dan modal untuk menjalankan projek berkenaan melainkan surat jaminan kredit sejumlah RM500 Juta dari-pada United Overseas Bank (Malaysia) Berhad. Ketika itu syarikat berkenaan masih mempunyai pinjaman sejumlah RM3.4 juta dengan bank berkenaan berbanding modal berbayar syarikat berkenaan hanya RM63,000 pada 26 Februari 2004. Syarikat ini diterajui oleh LAWRENCE CHU JAN TOW, proksi beliau. Sehubungan itu Musa telah melakukan Pecah Amanah kerana gagal memastikan akauntabiliti kerajaan secara efektif, efisen dan ekonomi dengan melantik syarikat TIDAK BERPENGALAMAN dan menggunakan kedudukannya untuk mempengaruhi Jemaah Kabinet Menteri Sabah mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997). Musa juga telah melakukan kesalahan di bawah Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 22:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan Konsesi kontrak Penyelenggaraan Jalan-Jalan JKR di Sabah Selama 15 Tahun bernilai RM600 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, GLOBINACO SDN.BHD. yang dimiliki oleh LAWRENCE CHU JAN TOW juga. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM1.1 juta tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM45 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997 .
Tuduhan 23:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan Konsesi kontrak HQ 120/2003 (S) Penyelenggaraan Jalan Pantai Meligan di Sipitang, Sabah Selama 3 Tahun bernilai RM18 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, JATRAYISAN CORPORATION SDN. BHD. yang dimiliki oleh adik LAWRENCE CHU JAN TOW iaitu PATRICK CHU JEN YU dan LAWRENCE CHU JAN TOW menjadi Setiausaha Syarikat. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM300,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM6 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melaku-kan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 24:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan Konsesi kontrak HQ 193/2003 (S) Penyelenggaraan Jalan Nabawan-Sepulot-Agis, di Keningau, Sabah Selama 3 Tahun bernilai RM10 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, JATRAYISAN CORPORATION SDN. BHD. yang dimiliki oleh adik LAWRENCE CHU JAN TOW iaitu PATRICK CHU JEN YU dan LAWRENCE CHU JAN TOW menjadi Setiausaha Syarikat. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM300,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM3.2 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1), (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 25:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Kementerian Kerja Raya Malaysia menyenaraikan projek Membina Jalan Dari Donggongon-Papar Spurs Secara ’Design and Build’ bernilai RM200 Juta tanpa TENDER TERBUKA kepada syarikat proksinya, KENATEX SDN.BHD. yang dimiliki oleh ahli keluarga LAWRENCE CHU JAN TOW, iaitu CHU KOK KENG dan CHU SOONG TAU. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM750,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek berkenaan dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM200 juta kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 26:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarah’ Setiausaha Tetap Kementerian Kewangan Negeri Sabah, Datuk Hj. S. Abdillah S Hassan mempengaruhi Pengarah Jabatan Kerjaraya Negeri Sabah, Datuk David S.S.Chiu agar memberikan kontrak Penyelenggaraan Jalan Jeroco, di Lahad Datu, Sabah Selama 3 Tahun bernilai RM9.5 Juta melalui PENGECUALIAN TENDER kepada syarikat proksinya, CITY BEST CORPORATION SDN. BHD. yang dimiliki oleh LAWRENCE CHU JAN TOW. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa syarikat berkenaan yang mempunyai modal berbayar RM10,000 sahaja tidak mampu mengendalikan projek yang ’DIANUGERAHKAN’ dan Musa meletakkan kerajaan negeri di dalam keadaan berhutang RM 3.2 juta setahun kepada syarikat proksinya. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997) dan Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997.
Tuduhan 27:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’memberi tekanan’ kepada Menteri Kewangan II Malaysia, Tan Sri Noor Mohamed Yaakub agar membatalkan kelulusan projek membina LAPANGAN TERBANG ANTARABANGSA KOTA KINABALU bernilai RM800 juta yang telah dianugerahkan kepada TAN SRI TING PEK KING (setelah menyiapkan pembinaan Terminal II Air Asia) dan memberikan projek berkenaan kepada syarikat proksinya, WCT SDN. BHD yang dimiliki oleh ahli keluarga LAWRENCE CHU JAN TOW. Musa telah berjaya memaksa Kerajaan Persekutuan memberikan sebahagian besar projek berkenaan bernilai RM500 juta kepada syarikat Proksinya. Musa secara sedar telah mengetahui telah menyalahgunakan kedudukannya melobi projek dan sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997); Seksyen 15 (1), (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997 dan Seksyen 2 (2) Ordinan 22 (KUASA-KUASA PERLU) Darurat, 1970.
Tuduhan 28:
Telah menggunakan kedudukannya sebagai Ketua Menteri Sabah dan Menteri Kewangan Sabah ’mengarahkan’ sayap Pelaburan Kerajaan Negeri, WARISAN HARTA SABAH SDN. BHD yang memiliki sebidang tanah seluas 3.75 ekar berdekatan Centrepoint Kota Kinabalu dengan melantik syarikat proksinya iaitu SAGAJUTA (SABAH) SDN. BHD yang diwakili oleh nomineenya, MAZLAN ZAKARIA untuk membangunkan Kompleks Membeli Belah bernilai RM120 Juta. Musa secara sedar telah mengetahui bahawa Pemegang Saham Sagajuta (Sabah) Sdn.Bhd iaitu RAMAJUTA PROPERTIES SDN.BHD telah menggagalkan projek Perumahan Kos Rendah Kerajaan Negeri di Kuala Menggatal dan melantik Mazlan sebagai nomineenya di dalam tiga syarikat yang berkepentingan iaitu SAGAJUTA (SABAH) SDN. BHD, RAMAJUTA PROPERTIES SDN. BHD dan NUSMETRO DEVELOPMENT (SABAH) SDN. BHD. Sehubungan itu Musa telah melakukan kesalahan mengikut Seksyen 161, Bab IX, Akta 574, Kanun Acara Jenayah (Pindaan 1997), Seksyen 15 (1) , (2), (3) Akta Pencegahan Rasuah 1997 dan Seksyen 2(1) dan Seksyen 2 (2) Ordinan 22 (KUASA-KUASA PERLU) Darurat, 1970.
aboi wrote:
Boleh tanya orang kanan dia.....SG, CP dll
Diorang ni kaya raya....