|
Ucapan Timbalan Pengerusi DAP Cawangan SS2, Petaling Jaya, Selangor dan Timbalan Pengerusi DAPSY Bahagian Petaling Jaya Utara Lim Swee Kuan di Konvesyen Biasa DAP Negeri Selangor Ke-14 pada hari Ahad, 30hb November 2008:
Parti-parti komponen Pakatan Rakyat sedang bertungkus-lumus menarik sokongan pelbagai kaum. Sebagai contoh, parti rakan kita PAS telah menubuhkan sayap bukan Islam beberapa tahun dahulu dan sekarang sedang bersedia untuk memberi lebih pengiktirafan terhadap sayap ini bahkan memberi status yang setaraf dengan sayap-sayap lain. Mereka juga mencanangkan slogan “PAS for All” dalam pilihanraya umum lalu. Semalam, Parti KeADILan Rakyat juga turut mengumumkan cogan kata baru berbunyi “Parti Untuk Semua” dalam Kongres Nasional Tahunan ke-5 bagi memperhebatkan usaha mereka menyerap ahli bukan Melayu. Kongres PKR semalam juga dimulakan dengan persembahan tarian dan irama pelbagai kaum yang begitu menakjubkan sekali. Usaha mempelbagaikan budaya telah menjadi satu lumrah dalam parti-parti komponen Pakatan Rakyat. Ini telah memberi peluang kepada ahli-ahli parti mempelajari dan menyesuaikan diri dalam masyarakat Malaysia yang majmuk ini. Usaha kedua-dua parti rakan kita dalam menarik ahli pelbagai kaum telah mengundang cabaran kepada kita, dan inilah satu persaingan sihat yang harus kita sahuti. Keputusan PRU ke-12 ini telah memberi isyarat yang jelas kepada kita. Rakyat Malaysia ingin satu kerajaan yang inclusive dan bukannya divisive. Keputusan pilihanraya di Amerika di mana Presiden Barack Hussein Obama telah menjadi presiden Afro-amerika yang pertama juga memberi isyarat kepada seluruh dunia. Dasar inclusive adalah dasar yang mewakili masa depan. Saya telah nampak pucuk pimpinan kita sedang berusaha menarik perhatian dan sokongan daripada kaum Melayu. Sebagai contoh, Lim Guan Eng berusaha mempelajari dan menghayati ayat-ayat al-Quran. Teresa Kok pula berusaha memahami soal yang berkaitan dengan agama Islam. Ini merupakan contoh-contoh yang bagus. Namun begitu, saya berasa usaha kita masih tidak mencukupi. Adakah ahli-ahli kita dari akar-umbi turut berikthiar melangkah keluar dari “cultural comfort zone” atau “zon keselesaan budaya” untuk berinteraksi dan mempelajari budaya lain? Beberapa hari dahulu seorang rakan saya yang berbangsa Melayu telah memberitahu saya bahawa kerajaan Pulau Pinang yang diterajui oleh DAP telah keliru dengan Tulisan Jawi dan Bahasa Arab. Kerajaan Pulau Pinang seharusnya menambahkan tulisan Jawi di atas papan-papan tanda jalanraya di sekitar George Town dan bukannya Bahasa Arab. Ini sebab Tulisan Jawi adalah budaya tempatan, sama seperti bahasa Cina dan Tamil. Bahasa Arab pula adalah bahasa asing. Tulisan Jawi dan Bahasa Arab adalah 2 bahasa yang tidak sama dan tidak harus dikelirukan. Jika kita mengkaji sejarah secara lebih mendalam, sistem tulisan Melayu telah mengalami beberapa perubahan besar sejak beberapa kurun dahulu. Orang Melayu pada asalnya menulis dalam huruf ciptaan sendiri yang dikenali sebagai huruf Rencong. Kemudian, Orang Melayu menggunakan huruf-huruf Palava dan Sanskrit untuk menulis bahasa Melayu pada zaman Hindu-Buddha Srivijaya. Selepas kedatangan agama Islam dan saudagar Arab, sistem tulisan Melayu ditukar kepada huruf Arab. Oleh itu, Tulisan Jawi sebenarnya adalah Bahasa Melayu yang dituliskan dengan huruf-huruf Arab. Huruf-huruf itulah yang digunakan untuk menulis bahasa Melayu sebelum kedatangan orang Eropah. Walaupun tulisan Jawi tidak lagi digunakan secara meluas pada zaman ini, tapi tulisan ini masih mempunyai nilai sentimental dan nilai keagamaan yang dapat mewakili budaya Melayu. Jika tulisan Cina dan Tamil ditambahkan kenapa tidaknya tulisan Jawi? Ada alasan bahawa penambahan tulisan-tulisan itu ialah untuk memudahkan pelancong asing. Tapi, kenapa pelancong Arab saja yang diberi keutamaan? Kenapa tidak Bahasa Jepun, Bahasa Korea dan Sepanyol diberi keutamaan juga? Kawan saya yang berbangsa Melayu itu berasa penambahan Bahasa Arab itu menunjukkan ketidakpekaan kerajaan Pulau Pinang terhadap budaya Melayu. Tulisan Jawi yang dipaparkan di papan tanda jalan di sekitar bandaraya Shah Alam, Klang dan sebagainya telah disilap anggap sebagai Bahasa Arab. Tulisan Jawi Melayu itu sebenarnya bukan tulisan Arab tetapi Melayu. Oleh itu, kita boleh nampak, konsep “Malaysian Malaysia” atau “Malaysia untuk Rakyat Malaysia” yang dilaungkan oleh pemimpin kita masih perlu diperkuatkan. Ini sebab, persefahaman antara kaum masih tidak lagi dipupuk secara rancak. Silaturahim antara kaum masih belum lagi disebarkan ke setiap lapisan masyarakat. Fahaman kita terhadap budaya, sejarah, bahasa dan sentimen kaum lain masih tipis. Oleh itu, saya menyeru semua anggota parti kita harus mempergiatkan “engagement” serta pempelajaran kita terhadap budaya lain. Ini sejajar dengan dasar parti-parti rakan kita di PAS dan PKR. Saya percaya usaha ini dapat meintergrasikan Pakatan Rakyat dan sekaligus menyatupadukan seluruh rakyat Malaysia. Dengan sikap yang progresif ini, kita juga dapat meninggalkan UMNO, MCA dan MIC jauh dibelakang kita, di mana dasar racist masih diamalkan dan sentimen perkauman masih dipermainkan. Ada orang bertanya “adakah orang bukan Melayu layak menjadi Perdana Menteri?” Saya rasa warna kulit tidak akan menjadi satu isu apabila orang Cina dapat memahami akal fikrah orang Melayu dan orang India sedia menangani permasalahan yang dihadapi oleh masyarakat Iban dan Kadazan. Walaupun Ong Ka Ting adalah orang Cina, tetapi You mau Ong Kah Ting jadi PM kah? Samy Vellu orang India, tetapi You mau Samy Vellu jadi PM kah? Jadi, warna kulit bukan satu perkara, tetapi performance dan ability, itulah faktor-faktor yang terutama. Saya percaya permuafakatan yang kita memperjuangkan dapat menamatkan regime Barisan Nasional tidak lama kemudian dan Barack Hussein Obama yang berjiwa bangsa Malaysia akan muncul pada suatu hari kemudian.
Lim Swee Kuan
__________________________________ 民主行动党雪兰莪州八打灵再也市SS2支部副主席兼社青团八打灵再也北区分团副团长林芮光于2008年11月30日（星期日）在第14届雪州民主行动党党员代表大会上所发表的演词： ——
雪州州务大臣卡立依布拉欣于上个星期一（11月24日）在国会走廊受访时建议："只要主办单位事先通知警方，并且在室内举办集会，那么警方将不会干扰集会活动的举办。如果真的有必要在户外举办集会，最长不应该超过15分钟。"
他也透露，雪州总警长卡立阿布巴卡（Khalid Abu Bakar）也认同他的建议，希望各政党及非政府组织都能遵守这这项条例。
这是一篇《马来西亚局内人》（Malaysian Insider）Shannon Teoh的报导。 首先，我想告诉卡立的是，他的这番建议已经侵害了《联邦宪法》第10（1）（b）条文赋予人民的基本权利，也违背了《世界人权宣言》中阐明的和平集会的原则价值。
难道卡立已经忘记，人民联盟向来都捍卫集会自由、坚持人民有自由结社、自由集会的权利，而行动党、回教党和公正党许多领袖都曾经历过无数次的和平游行、和平集会。我想在座许多同志都曾经参与集会，包括像BERSIH这种4万人大集会。 我曾经在《当今大马》（Malaysiakini）的一篇专栏文章中强烈抨击首相阿都拉。阿都拉讲要——"听真话"，结果警方却向所有参与BERSIH集会的马来西亚同胞丢催泪弹。很讽刺。
这群人，包括在座很多同志，像雪州现任政府领导人Teresa、Ronnie及许多州议员，Tony Pua、刘永山，还有我们的国会反对党领袖林吉祥、林冠英等等，都是在合法行使联邦宪法下所赋予的集会自由基本权利。但是，到最后却是要面对催泪弹和警方的逮捕。 当时很多反对党领袖批评这件事。结果，民联现在执政了，卡立却讲出这样一番话。这跟警方丢催泪弹有什么不同？都是直接或间接打压人民集会！
卡立是不是做了政府，就忘记了以前还在反对党的时候对人民的承诺？
9个月前，我们还在街头上和人民站在一起反对国阵政府的偏差政策；9个月后，我们要人民集会时要向警方申请准证、要在室内、不要超过15分钟……这根本就是违反了我们行动党和民联的人权及民主原则。 举办集会的目的，就是要发表人民的看法、突出他们关心的课题，并不只是单单要找一个地方宣泄不满，而且即使是面对备受限制的客观环境，都要将讯息传达到更广的范围。
况且，公众集会是基本权利，公共利益必须优先，维持秩序的责任不应该由公众承担，他们也不应该受到政府的限制。
我强烈促请卡立应该立刻收回这项建议，并且废除任何对和平集会的限制，积极维护集会自由的权利。 今天，我不是要反对卡立、反对雪州民联政府，而是要警惕已经做了政府的同志和盟友，当我们还是反对党的时候，我们批评国阵做的事，现在我们做了政府之后就不要重犯这些我们以前批评的事。这也是对人民的一种交代。
——
说到交代，槟州政府还欠人民一个交代。
槟州行政议员罗兴强在最近因为"东南亚文化节"和King of Tennis举办的"前网球冠军球星大赛"而备受批评，甚至还爆出欺诈丑闻，也导致槟州政府的施政和领导能力受到质疑。 从政不单要廉洁，也要看起来廉洁，我们姑且不去评论欺诈丑闻或施政弊病，最基本的一个问题是：谁应该负责？
槟州政府是我们行动党为首领导的政府，也是马来西亚第一个奉行"可信赖丶问责制与透明施政"的CAT施政原则的州属。
但是，在这件事情上，究竟谁应该负责？不管是直接或间接，负责槟州旅游发展、文化、艺术及文物委员会的罗兴强难辞其咎。 我并不是要罗兴强吞掉这只死猫。但是，这两件事是发生在他掌管的部门下，身为行政议员、身为行动党的代表，我认为罗兴强必须树立一个优良的从政文化，至少他必须为这两件事交代清楚，并且为自己的行为负责。
他其实有2个选择：
（1）辞去行政议员的职位，让位给更能够有效施政的行动党同僚；
（2）在槟州议会上宣布自动减薪10令吉。 我并不希望看到他辞职，因为毕竟行动党和民联是第一次执政，难免缺乏施政经验，才会犯下错误。但是不辞职，却还是要负起责任。
在国会，减薪10令吉的动议，是指责一名部长在履行职责时失职、无能或疏于职守的议会管道。通常这是由反对党议员提出，动议部长减薪10令吉，即使届时动议不获通过，也会在他的部长记录中留下一个污点。
10令吉很少，却是一种象征性的惩罚。我会认为，如果罗兴强有勇气在州议会里自动减薪10令吉，那将是马来西亚史上所有首相、副首相、部长、副部长、州务大臣、首席部长、州行政议员里面最有勇气的一个。 自动减薪10令吉，代表着罗兴强愿意为这两件事负起全部责任，虽然整件事情的背后并非全然是他的错。但是，这就是一种负责任的表现！
看看国阵，那些君不君、臣不臣、父不父、子不子的高官领袖，在犯下错误后根本没有勇气、也没有想过要道歉！看看巴西沙叻区国会议员达祖丁，从"Bastard"、"Bloody Bastard"到"出水论"，结果根本没有受到惩罚，更没有想过要收回和道歉！ 可是，我们的古晋市区国会议员兼全国副主席张健仁，为了维护同僚华都牙也区国会议员冯宝君，话还没有讲两句就被驱逐出国会。我们的蒲种区国会议员哥宾星更悲惨，议长因为一些比巴西沙叻的"出水论"还要轻微的事情，就把他驱逐出国会。他被禁足国会的记录应该是史无前例的、破了纪录。
还有，还有，蒙古女郎事件？16亿令吉欧洲直升机军购弊案？马来西亚旅游发展机构（Pempena）公司集团5千万令吉丑闻？究竟谁应该负责？ 为什么国阵议员犯错不必受罚？这是我们一直质疑的、我们一直批判的，也是人民普遍上非常不满的、愤怒的。
回到我们自己本身，罗兴强可能不是这2件事情失败的罪魁祸首，可能错不在他，但是身为负责该部门的行政议员，他有责任要承担这项过错。他有必要在槟州议会上自动减薪10令吉，至少这是非常负责任的行为，也是为行动党和马来西亚政治树立一种新的优良从政文化。
—— 不过，因为罗兴强的案件，我们看到一个极度偏差的政治委任——公共帐目委员会（PAC）主席是由行动党、也就是槟州执政党的佳日星担任。
自己人审查自己人？怎么样查？
我们的国会反对党领袖林吉祥在国会过去几十年来，都在促请国阵中央政府及各州政府由反对党议员出任公共帐目委员会主席，因为这样才能积极落实分权原则，同时加强监督行政机构财务事务的机制。 结果，由民联执政的5州政府却背道而驰，我们行动党为首的槟州也是如此，行动党领袖出任高级行政议员的雪兰莪州和霹雳州也同样没有做出这项重大改革。为什么？
很多人认为，我们不应该委任现在的反对党议员出任公账会主席，因为他们肯定无法公正、公平地去审查他们过去执政期间的财务弊病。
可是，我认为，委任现在的反对党议员出任公账会主席，是要监督现在的政府在财务上要维护廉洁，过去的帐目就由现在的政府去揭发和纠正，毕竟这也是对选民一种负责任的交代。 况且，我们现在非常需要建立一个完善的执政制度。国阵过去执政51年来，摧毁比建设还要多，根本不可能奢望国阵能够为马来西亚政治树立什么良好施政制度。
可是，民联3党上台执政不到10个月，就已经交出非常辉煌的成绩——好的成绩不需要讲出口，大家自己都很清楚秘书长林冠英、倪可汉、郭素沁和他们的州政府团队的表现与贡献。
当然，我们不能够只是满足于现状。委任反对党议员出任公账会主席，积极落实分权原则，同时加强监督行政机构财务事务的机制，是行动党3州政府下一步的改革。这也是行动党创党42年来一直追求的目标之一。 ——
最后，我必须强调7项呼吁：
（1）呼吁我党州行政议员及州议员在制定州政策上必须依循并充分贯彻我党治国理念与施政纲领，以及坚守我党42年来努力不懈所维护的宪法精神丶多元种族色彩及世俗马来西亚的建国基础等大原则。 （2）呼吁党中央认真及谨慎关注我党与人民联盟友党的合作关系。民联成员党之间的合作关系必须是平等与平起平坐，相互尊重。我们强烈谴责民联成员党任何不顾友党感受的举动，因为这将破坏人民在2008年全国大选中所赋予民联成员党的委托，以及民联成员党在宏观政策上所达致的合作默契。
（3）吁请我党州行政议员及州议员设立有效的内部沟通管道，将政府政策与事务全面由上至下传达给基层党员，与党内沟通，同时汲取基层对政府政策与事务的意见及反馈，让政府政策更臻完善并惠及更多人民。 （4）呼吁槟州、霹雳州、雪兰莪州的民联3州政府履行大选承诺，在联邦宪法第9附表第7项条文所赋予的州政府权限下，积极制定《资讯自由法案》，并拟定对州政府官方机密文件解密的具体行动纲领及进程表，落实可信赖丶问责制与透明施政的CAT施政原则。
（5）呼吁民联3州政府履行大选承诺，积极推动民主第三票——恢复地方选举，拟定具体行动纲领及进程表，民主化遴选县市议员，以提升地方政府的接触面丶效率丶廉洁度和透明度，达致良好施政大方向及更为健全的民主制度。 （6）呼吁州政府履行大选承诺，积极推动州务大臣丶行政议员及州议员申报财产制度，让人民公开审核，以杜绝金钱政治，打造廉政。
（7）呼吁政府推动监察专员（Ombudsman）制度，有效监督政府各部门的行政行为，杜绝滥权及贪腐文化。
谢谢。
林芮光
 |
Subscribe RSS
The Blogs 
